บ้านน้อยในไร่แห้ว

เมื่อวันก่อนแวะเวียนไปที่ตึกคณะ ขณะที่กำลังอ่านประกาศข่าวต่างๆบนบอร์ดข่าวสารนั่นเอง ก็ได้ยินเสียงก๊อกแก๊กแถวกระจกบานเกล็ดด้านบนเกือบๆจะสุดเพดานมุมห้อง

เห็นนกกระจอกขนาดค่อนข้างเล็กตัวนึงติดอยู่ตรงนั้น มันพยายามจะบินออกไปข้างนอกแต่ติดกระจกเลยออกไปไม่ได้ ดูมันร้อนรนมากเพราะช่วงนั้นก็ใกล้จะค่ำแล้ว

ได้ยินมาว่าตาของนก(นกปกติที่ไม่ใช่นกหากินกลางคืน)ตอนกลางคืนจะมองเห็นได้ไม่ค่อยดี แถวนั้นก็มีหมาเยอะซะด้วย(หมาคณะ) ก็เลยกะจะช่วยมันซักหน่อย

ยักแย่ยักยันปีนบอร์ดข่าวที่ติดผนังขึ้นไปกดคันโยกเปิดบานเกล็ด แล้วก็มีเสียงดัง "เพล้ง!" ตามมา

นกตัวนั้นบินออกไปได้ แต่กระจกบานเกล็ดบานนึงร่วงลงมาแตก (มันติดกระจกยังไงวะ แค่เปิดแล้วร่วงลงมาแตกเนี่ย)

รุ่นน้องที่เตะบอลอยู่แถวนั้นเดินมาดูคนสองคน ถามว่าเกิดอะไรขึ้น ก็บอกไปว่านกมันติดอยู่ตรงนั้น แล้วผมก็เดินไปดูเศษกระจกที่ตกเกลื่อนอยู่แถวนั้น ก่อนจะตัดสินใจหาไม้กวาดมาเก็บกวาดซะ

รุ่นน้องมันอาจจะคิดว่าผมเป็นคนพิลึกก็ได้ แต่จริงๆผมมันก็ค่อนข้างพิลึกคนอยู่แล้วนี่นะ

ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่าเห็นนกตัวนั้นกำลังลำบาก แล้วตัวเองก็พอจะช่วยได้ ก็เลยเอาซะหน่อย

จริงๆจะเดินหนีไปเฉยๆซะก็ได้ เพราะมันดูเป็นเรื่องเล็กน้อย

แต่เพราะคิดว่า เล็กน้อยนั่นก็ชีวิตนึงนะ ร่างกายมันก็ทำไปแล้ว

ไม่ได้หวังคำขอบคุณ หรืออยากให้คนอื่นเห็นว่าตัวเองเป็นคนดี เพราะจริงๆแล้วก็ไม่ใช่คนดีอะไรนัก

แต่เห็นอยู่ตรงหน้า แล้วเราช่วยได้ ก็เลยช่วย

ตอนก้มกวาดเศษกระจก มีนกตัวนึงบินมาหยุดลงที่พื้นตรงหน้า ขนาดใกล้เคียงกับนกที่ช่วยไว้ เป็นตัวเดียวกันหรือไม่ผมไม่อาจรู้ได้

อาจจะคิดไปเอง แต่เหมือนจะเห็นว่ามันมองหน้าผมเหมือนจะบอกว่า "ขอบคุณ"

ผมยิ้ม...